khabargozarisaba.ir
دوشنبه ۰۴ تير ۱۳۹۷ - 2018 June 25
کد خبر: ۵۱۶۷۸
تاریخ انتشار: ۰۹ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۱:۱۴
عباس کریمی‌عباسی- معاون سردبیر

دو روزنامه دیگر هم تعطیل شد و به نظر می‌رسد دولت با سیاست معکوسی که درنهایت حذف همه‌گونه امکانات از روزنامه‌ها به‌ویژه روزنامه‌های فرهنگی است دیگر مشکلی به‌نام پاسخگویی به مطبوعات را نخواهد داشت و دیگر نیازی به بازی‌های رویی چون حذف طرح ترافیک خبرنگاران هم نخواهد بود.

حتی با انجام قول پرداخت یارانه مطبوعات تا پایان سال که آن نیز مشخص نیست عملی شود یا نه، دردی دوا نخواهد شد، چرا که این مبلغ مختصر کفاف حتی یک ماه هزینه کاغذ یک روزنامه را هم نمی‌دهد.

رکن چهارم دموکراسی در ایران حالا ستون فرتوت و در حال ریزشی است که بود و نبودش برای دولت اهمیتی ندارد چرا که مسئولان مربوطه دل‌مشغولی‌ها و گرفتاری‌های مهم‌تری در عرصه سیاست دارند و به‌ویژه اگر این روزنامه‌ها فرهنگی باشند که همان سبزی خوردن خشکیده سر سفره‌اند.

البته از آن‌جا که باید همه چیزمان به همه چیزمان بیاید این اوضاع در سینما و تئاتر و تلویزیون هم دیده می‌شود اما آن‌ها به‌نوعی محل درآمدهای خودشان را دارند درحالی‌که ادامه حیات یک روزنامه خصوصی منوط به فروش آن است و فکر کردن به این موضوع خنده‌دار است. در این شرایط که دولت عرضه حل مشکل کوچکی چون ورود کاغذ مورد نیاز مناسب روزنامه‌ها را ندارد و براساس بی‌کفایتی برخی مسئولان، مردم به شبکه‌های ماهواره‌ای و اخبار آن‌ها وابسته شده‌اند. درد این‌جاست که هزینه کاغذ با خود صاحبان روزنامه است اما گاهی کاغذی وجود ندارد تا خریداری شود چه رسد به آن‌که نرخش چه باشد و چه کسی بپردازد.

آقایان مسئول! یک کشور برای پایداری و سربلندی در کنار نیروهای دفاعی و صنایع نظامی و اقتدار اقتصادی که گویا دغدغه همه دولتمردان است، به رسانه‌های مشروع و قابل اعتماد مردم نیاز دارد و در هیچ جای دنیا یک روزنامه دولتی نمی‌تواند در مطالبات مردم از دولت، محل مورد اطمینانی باشد اگر دلخوش به بودن روزنامه‌های دولتی هستید و بقیه اهمیتی ندارند.

روزنامه‌نگاری اول عشق و علاقه است بعد شغل. نه درآمد آنچنانی دارد که سر و دست برایش بشکنند نه امنیت شغلی. برای همین هر حکومتی در هر جای جهان با این شرایط روبه‌رو شود سعی می‌کند که از این ظرفیت به بهترین شکل استفاده کند که متاسفانه در کشور ما گویا قضیه عکس است!

کتاب بدترین وضع را در قیاس با سال‌های پیشین دارد و روزنامه وضعش از آن بدتر است و این‌ها در کنار هم شاخصه‌های پیشرفت فرهنگی یک کشورند که زیربنای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی آن را تشکیل می‌دهد. حالا قبول ندارید؟ مشکلی نیست. شما هم دعوتید به مراسم گردن‌زنی!

ارسال به دوستان
برچسب ها: یادداشت ، صبا ، عباس کریمی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: