khabargozarisaba.ir
دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷ - 2018 November 19
کد خبر: ۲۲۳۰۳
تاریخ انتشار: ۰۱ شهريور ۱۳۹۵ - ۱۰:۰۹
رضا بهشتی؛ کارگردان فیلم «مروارید سیاه»:
رضا بهشتی در اولین دوره جشنواره سلامت با تله‌فیلم «فیروزه سیاه» حضور دارد که داستان یک کودک مبتلا به بیماری «pku» است. تهیه‌کنندگی این فیلم برعهده سیمافیلم است و در بخش فیلم‌های تلویزیونی با دیگر آثار به رقابت می‌پردازد.

در ادامه گفت‌وگوی ما با این کارگردان را می‌خوانید.

اثرتان از چه جهت با جشنواره سلامت ارتباط پیدا کرده که انتخاب شده است؟

قصه ما به طور مستقیم با مسائل درمانی در ارتباط ‌است. داستان «فیروزه سیاه» مربوط به یک کودک مبتلا به بیماری«pku »است. «Pku»یک بیماری ژنتیکی است که بعضی از کودکان به آن مبتلا می شوند. بیماری که کودک مبتلا هر غذایی را نمی‌تواند بخورد و باید تا آخر عمر از یک رژیم غذایی مناسب استفاده کند. این بیماری بسیار سخت است و اگر کودک هر غذایی را استفاده کند ممکن است دچار فلج و معلولیت‌های جدی شود. قصه «فیروزه سیاه» مربوط به خانواده‌ای است که یک کودک مبتلا به pku دارند و مسائل و مشکلاتی که در همین خصوص برایشان به‌وجود می‌آید. این موضوع می‌تواند روی آگاهی افراد جامعه نسبت به بیماری‌ها، شیوه‌های درمانی، مسائل پزشکی تأثیر مثبتی بگذارد و نگاه مردم نسبت به مسائل پزشکی را متفاوت کند. اگر جنبه‌های آموزشی آن‌را هم خیلی درنظر نگیریم باز هم می‌بینیم داستان‌هایی که دارای مضامین پزشکی و درمانی هستند برای مردم جذابیت دارند به طوری‌که خیلی‌خوب این کارها را پیگیری کرده و ارتباط خوبی با آنها برقرار می‌کنند.

با بیان این ویژگی‌ها و استقبال مخاطب به نظر شما همکاران و فیلمسازان راغب می‌شوند که در این حوزه کارکنند؟

به‌طور قطع می‌تواند رغبت ایجادکند البته، درصورتی‌که وزارت‌بهداشت قدمی جلو بگذارد و اقدامات لازم را انجام دهد، با فیلمسازان و درکل با تلویزیون مشارکت کرده تا اطلاعات درخور و قوی‌تری را در اختیار فیلمساز قراردهند که در این صورت شاهد کارهای قوی‌تری از لحاظ ویژگی‌های تخصصی در این زمینه خواهیم بود.کاری که ما در فیلم خودمان انجام دادیم شامل یکسری تحقیقات گسترده در این زمینه بود، با تعداد زیادی از این بیماران نشست و برخاست کردیم، حتی بازیگران را وادار کردیم تا به بیماران نزدیک شوند و از نزدیک با آنها در ارتباط باشند تا با گوشه‌ای از رفتار و مشکلات آنها آشنا شوند. کار تحقیقاتی ما در «فیروزه سیاه» بسیار جدی، تخصصی و درست بود اگر این موضوع بتواند باعث شود با کارهایی که در خصوص مسائل درمانی ساخته می‌شوند از نظر تحقیقات تخصصی برخورد ویژه و جدی‌تری شود، به شکلی که با تحقیقات گسترده‌تر به واقعیت نزدیک‌تر شوند خیلی بهتر خواهد بود ممکن است در کارهای زیادی اشاره‌ای فرعی به مسائل درمانی و پزشکی شده باشد اما در بسیاری از فیلم‌ها موضوعاتی را مشاهده می‌کنیم که درست نیستند به‌طور نمونه، ارتباط بیمار با پزشک غلط است یعنی، راجع به بیماری و نحوه برخورد پزشک با بیمار تحقیقات کامل و جامعی نشده است.

به غیر از «فیروزه سیاه» در حوزه سلامت کار دیگری انجام داده‌اید؟

فقط یک مستند چهار قسمتی به نام «داروی ایرانی» داشتم که خیلی‌وقت پیش تولید شد و درباره نحوه و شیوه ساخت دارو در ایران بود. همچنین ویژگی‌های داروهای ایرانی و تفاوت آنها و مقایسه با داروهای خارجی، رویکرد بیماران با داروها و از این قبیل مسائل در آن بررسی می‌شد.

کارگردان و تهیه‌کننده چقدر باید در درام، به بعد سلامت روانی ، جسمانی و تبیین آن برای مخاطب فکرکند؟

یک فیلم داستانی قبل از هرچیز باید جذابیت‌های نمایشی و داستانی خود را داشته باشد یعنی، قبل از اینکه به مسائل بیماری یا هرچیز دیگری بپردازد باید فیلمنامه قوی و داستان درگیرکننده‌ای داشته باشد. در واقع از این جهت کامل باشد تا بیننده پای آن بنشیند و آن را ببیند حالا در کنار این موارد هم می‌توان به دیگر موضوعات نیز پرداخت. در وهله اول، در یک داستانی باید جذابیت‌های قصه، شخصیت‌پردازی و هر آن‌چه در درام باید مدنظر باشد را مورد توجه قرار داد و سپس به بخش‌های دیگر پرداخت.

با توجه به دو کاری که در این حوزه، یعنی «سلامت» از شما دیده‌ایم چرا به این سمت و سو گرایش پیدا کردید؟

ساخت هر دوی کارها به من پیشنهاد شد، اما برای فیلم «فیروزه سیاه» وقتی از نزدیک با این بیماری برخورد کردم با تحقیق و مطالعه در مورد آن متوجه شدم که جنبه‌های دراماتیک هم دارد و خود قصه هم جذاب بود که باعث شد من به ساخت آن گرایش پیدا کنم، نه اینکه صرفا خواسته باشم کاری در حوزه سلامت ساخته باشم.

اگر از جشنواره «سلامت» جایزه بگیرید چقدر در روند کاری شما مهم خواهد بود؟

این جشنواره هم مانند هر جشنواره دیگری تأثیرات خودش را خواهدداشت. فکر می‌کنم هیات انتخاب بر اساس نزدیکی موضوع هر فیلم با حوزه «سلامت» کار را انتخاب کرده‌اند و به نظر بنده شخصیت‌پردازی‌ها، قصه و ... جزو موارد اصلی بوده است. در نهایت این خود فیلم است که جایزه می‌گیرد واز این جهت با جشنواره‌های دیگر تفاوتی ندارد. فیلمی که خوب ساخته شده باشد و جایزه در یافت کند، مهم نیست از چه جشنواره‌ای جایزه دریافت کرده است.

فیلمنامه‌نویسان و عوامل اصلی ساخت یک کار چقدر برای تولید ملودرام‌های خانوادگی با پزشکان و مشاوران در ارتباط باشند، تا از بطن جامعه خبر داشته باشند؟

در جواب این سوال می‌توانم تجربیات خودمان را بگویم. تهیه‌کننده‌ای که پیشنهاد ساخت «فیروزه سیاه» را به بنده داد خودش مستندی راجع به بیماری «pku» ساخته بود و اشراف کامل روی این بیماری داشت. این خیلی مهم است که شخص تهیه‌کننده دغدغه داشته باشد. بعد از آن هم بنده اطلاعاتم را تکمیل کردم و تحقیق صورت دادم. دور بعدی، انتخاب بازیگران بود و چندین روز با آنها دورخوانی داشتیم و مسائل و سوالات مربوطه مطرح می‌شد تا به قصه و بیماری اشراف پیدا کنند.حتی بازیگر خردسالمان که نقش بیمار را بازی می‌کرد به مراکزی بردیم که این بیماران آنجا بودند تا از نزدیک آشنا شود. بنابراین علاوه بر پیش تولید، این اقدامات برای نزدیکی به خانواده‌های این بیماران و خود بیماری هم انجام شد. اگر موفقیتی بوده به‌خاطر این بود که کار را سرسری نگرفته و سهل‌انگاری نکردیم.

فکر می‌کنید تلویزیون در طول این چند سال اخیر چقدر در حوزه «سلامت» موفق عمل کرده است؟

در حال حاضر تلویزیون با دید بازتری به این مسائل نگاه می‌کند مثل همین سریال «پریا» که به بیماری ایدز پرداخته است. ما سال‌ها پیش در یک برنامه مستندگونه سعی داشتیم با همین موضوع ایدز کار کنیم که با مشکلات فراوانی روبه‌رو شدیم حتی در پخش که گفته می‌شد موضوع بسیار تلخ است و و نباید مطرح شود ولی بعد از پخش با استقبال خوبی از جانب مخاطبان روبه‌رو شدیم اما نظر کنونی تلویزیون این است که این موضوعات مطرح شود و مورد ممیزی قرار نگیرد چراکه مردم با آن سرو کار دارند.



لیلا سلمانی

ارسال به دوستان
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: